Dane adresowe
Biuro Ekspertyz TMG Sp. z.o.o.
ul. Rynek 3E/2.
32-540 Trzebinia Polska
Godziny pracy
Pon - Pt: 07:00 - 15:00
Sb-Ndz: nieczynne
Eksploatacja górnicza może powodować deformacje powierzchni terenu, które oddziałują bezpośrednio na posadowione na nim obiekty budowlane. Z tego względu przy projektowaniu i ocenie budynków na terenach górniczych istotne znaczenie ma określenie przewidywanej kategorii deformacji terenu.
Zgodnie z Instrukcją ITB nr 416/2006 „Projektowanie budynków na terenach górniczych”, klasyfikację prowadzi się na podstawie podstawowych wskaźników deformacji terenu: nachylenia terenu T, promienia krzywizny R oraz odkształcenia poziomego ε. Instrukcja wskazuje również na konieczność uwzględnienia maksymalnego obniżenia terenu oraz informacji dotyczących czasu wystąpienia prognozowanych deformacji.
Instrukcja ITB wyróżnia sześć kategorii – od 0 do V:
| Kategoria | Nachylenie T [‰] | Promień krzywizny | Odkształcenie poziome ε [‰] |
|---|---|---|---|
| 0 | T ≤ 0,5 | |R| ≥ 40 km | |ε| ≤ 0,3 |
| I | 0,5 < T ≤ 2,5 | 40 > |R| ≥ 20 km | 0,3 < |ε| ≤ 1,5 |
| II | 2,5 < T ≤ 5 | 20 > |R| ≥ 12 km | 1,5 < |ε| ≤ 3 |
| III | 5 < T ≤ 10 | 12 > |R| ≥ 6 km | 3 < |ε| ≤ 6 |
| IV | 10 < T ≤ 15 | 6 > |R| ≥ 4 km | 6 < |ε| ≤ 9 |
| V | T > 15 | |R| < 4 km | |ε| > 9 |
Źródło: Instrukcja ITB nr 416/2006, tablica 1, s. 11.
Im wyższa kategoria, tym większe przewidywane oddziaływanie deformacji terenu na obiekt budowlany. Kategoria 0 odpowiada warunkom, w których deformacje są najmniejsze, natomiast kategoria V oznacza najbardziej intensywne prognozowane oddziaływania.
Nie należy jednak utożsamiać kategorii terenu wyłącznie z jednym parametrem. W praktyce istotne jest jednoczesne uwzględnienie nachylenia, krzywizny terenu oraz odkształceń poziomych. Wraz ze wzrostem deformacji zwiększa się ryzyko wystąpienia dodatkowych oddziaływań w konstrukcji, takich jak przemieszczenia, odkształcenia i naprężenia.
Określenie kategorii deformacji terenu ma szczególne znaczenie podczas ekspertyz i ocen technicznych budynków znajdujących się na terenach górniczych. Informacja ta pozwala zestawić obserwowane uszkodzenia – np. zarysowania ścian, pęknięcia przegród, deformacje posadzek czy problemy w obrębie fundamentów – z warunkami geologiczno-górniczymi występującymi w miejscu lokalizacji obiektu.
Instrukcja ITB wskazuje również, że w przypadku terenów pogórniczych należy uwzględniać zmianę wartości wskaźników deformacji w czasie. Po zakończeniu eksploatacji wskaźniki deformacji ciągłych mają charakter zanikający, a ich przebieg zależy od warunków geologiczno-górniczych.
Eksploatacja górnicza może powodować deformacje powierzchni terenu, które oddziałują na obiekty budowlane znajdujące się w zasięgu wpływów eksploatacji. Z tego względu przy projektowaniu oraz ocenie stanu technicznego budynków istotne jest określenie przewidywanej kategorii deformacji terenu.
Zgodnie z Instrukcją ITB nr 416/2006 „Projektowanie budynków na terenach górniczych”, klasyfikacja terenu opiera się przede wszystkim na wartościach podstawowych wskaźników deformacji: nachyleniu terenu T, promieniu krzywizny terenu R oraz poziomym odkształceniu terenu ε.
Nachylenie terenu T określa stopień zmiany wysokości powierzchni terenu na określonym odcinku. Parametr ten opisuje deformację powierzchni polegającą na powstawaniu lokalnych spadków lub pochyleniu terenu.
Wraz ze wzrostem wartości T zwiększa się możliwość występowania dodatkowych oddziaływań na budynek, w szczególności nierównomiernego podparcia fundamentów i związanych z nim przemieszczeń konstrukcji, oznaczane w ‰ lub mm/m.
Promień krzywizny terenu R charakteryzuje stopień wygięcia powierzchni terenu powstałego wskutek deformacji górniczych.
Im mniejsza wartość bezwzględna R, tym większa krzywizna terenu, a więc bardziej intensywna zmiana jego ukształtowania na stosunkowo krótkim odcinku. Może to powodować zróżnicowane przemieszczenia podłoża pod poszczególnymi częściami budynku i prowadzić do powstawania dodatkowych naprężeń w jego konstrukcji.
Poziome odkształcenie terenu ε określa zmianę wzajemnego położenia punktów powierzchni terenu w kierunku poziomym, wynikającą z deformacji związanych z eksploatacją górniczą.
Parametr ten ma szczególne znaczenie dla konstrukcji budynku, ponieważ poziome odkształcenia podłoża mogą powodować rozciąganie lub ściskanie fundamentów i elementów konstrukcyjnych. Ich wielkość jest jednym z podstawowych kryteriów przyporządkowania terenu do odpowiedniej kategorii deformacji, oznaczane w ‰ lub mm/m.
Kategoria deformacji terenu górniczego jest jednym z podstawowych parametrów pozwalających ocenić warunki oddziaływania eksploatacji górniczej na obiekt budowlany. Prawidłowa ocena nie powinna ograniczać się do przypisania budynku do określonej kategorii. W przypadku diagnostyki istniejącego obiektu konieczne jest odniesienie prognozowanych deformacji do konstrukcji budynku, jego fundamentów, stanu technicznego oraz rzeczywiście występujących uszkodzeń.
Dlatego w przypadku budynków zlokalizowanych na terenach górniczych ocena przyczyn powstawania uszkodzeń powinna uwzględniać zarówno stan techniczny obiektu, jak i dostępne dane geologiczno-górnicze oraz prognozowane deformacje terenu.
1. Kawulok M. – ”Projektowanie budynków na terenach górniczych”, Instrukcja 416/2006,Instytutu Techniki Budowlanej, Warszawa 2006.
2. Kawulok M. – ”Szkody Górnicze w Budownictwie”,Instytutu Techniki Budowlanej Warszawa 2010.
3. Gąsiorowski T., Michalik K. – ”Projektowanie budynków na terenach górniczych według eurokodów i wytycznych krajowych”, Prawo i Budownictwo Chrzanów 2015.
4. Ledwoń J.A. -„Budownictwo na terenach górniczych”,Arkady Warszawa 1983.
5. Praca zbiorowa pod kierunkiem prof. Jerzego Kwiatka- „Ochrona Obiektów budowlanych na terenach górniczych”, Wydawnictwo GIG. Katowice 1997.
Deformacja terenu górniczego to zmiana powierzchni terenu powstała w wyniku oddziaływania eksploatacji górniczej. Może obejmować m.in. obniżenia, nachylenia, krzywiznę oraz poziome odkształcenia terenu.
Instrukcja ITB nr 416/2006 wyróżnia sześć kategorii deformacji terenu: 0, I, II, III, IV i V. Kategoria 0 odpowiada najmniejszym oddziaływaniom, natomiast kategoria V – największym.
T oznacza nachylenie terenu i określa zmianę wysokości powierzchni terenu na określonym odcinku. Wartość tego parametru jest jednym ze wskaźników wykorzystywanych do określenia kategorii deformacji.
R oznacza promień krzywizny terenu i charakteryzuje stopień wygięcia powierzchni terenu. Im mniejsza wartość bezwzględna promienia krzywizny, tym większa krzywizna terenu.
ε oznacza poziome odkształcenie terenu, czyli zmianę wzajemnego położenia punktów terenu w kierunku poziomym. Parametr ten może mieć istotne znaczenie dla oddziaływania deformacji na fundamenty i konstrukcję budynku.
Co do zasady wyższa kategoria oznacza większe przewidywane oddziaływania deformacyjne. Nie oznacza to jednak automatycznie, że każdy budynek ulegnie uszkodzeniu. Znaczenie mają również konstrukcja budynku, sposób posadowienia, warunki gruntowe i odporność obiektu na deformacje.
Deformacje mogą powodować dodatkowe przemieszczenia i odkształcenia konstrukcji. W istniejących budynkach mogą pojawiać się m.in. zarysowania i pęknięcia ścian, deformacje posadzek, uszkodzenia elementów konstrukcyjnych oraz problemy związane z pracą fundamentów.
Tak. W przypadku budynków znajdujących się na terenach górniczych informacje dotyczące deformacji terenu są istotnym elementem analizy przyczyn powstawania uszkodzeń. Pozwalają zestawić stan techniczny obiektu z przewidywanymi oddziaływaniami górniczymi.
Ekspertyzę warto rozważyć szczególnie wtedy, gdy pojawiają się nowe lub powiększające się pęknięcia, deformacje, problemy z funkcjonowaniem drzwi i okien, nierówności posadzek albo inne objawy mogące wskazywać na pracę konstrukcji. W takich przypadkach istotne jest ustalenie przyczyny, a nie tylko opisanie skutków.

